Herinneringen aan Henny Buld-Kist

door Albert Veld

Het prille begin
Als vriendengroepen hebben wij veel herinneringen. Een vriendengroep vanaf de verkeringstijd. Maar het begon toen de schrijver van dit verhaal, in november 1954, kwam wonen aan de Wiltenweg 30. Henny woonde op nummer 18. In de buurt, veel leeftijdgenootjes, soms wat ouder, soms wat jonger, en altijd buitenspelen, de straat was
’s zomers ons domein. Knikkeren, wegkroepertien, hoepelen, tollen en ’s winters schaatsen op ondergelopen land en later op de ijsbaan in Dickninge. Wij zaten bij elkaar in de klas, om te beginnen bij juffrouw Oosterloo, eerste en tweede klas, later Zijlstra, Ebbinge, Hakkert en tenslotte Groenhof. Op de lagere school waren wij veel samen met; Roelie Ems, Jopie Bakker, Jantje Venema, Maria de Lange, Roelof Venema, Roelof van der Weide en Arend Guchelaar.

Schoolfoto van 1959 van de openbare lagere school in De Wijk

Achterste rij v.l.n.r.: Jantje Veneman, Henny Ems, Willie van Oenen, Annie Gortmaker, Jennie van Veen, Jenneke Dragt, Marrie Bollink en Jopie Bakker
Tweede rij van achteren: Ronny Heijer, Henk Kouwen, Roelof Schonewille, Albert Veld, Guus de Haan, Roelof Veneman, Warner Hoogenkamp, Harm Hooijer, Jan Katoele, Meester Hakkert, Roelof v.d. Weide en Willem Schoonvelde
Tweede rij van voren: Henny Stellink, Roelie Ems, Jantje van ’t Ende, Alie Tijmes, Stijntje Martens, Maria de Lange, Henny Kist, Woukje Korf, Femmy Bollink, Truusje Blancke, Hennie Frans en Roelie Guchelaar
Voorste rij: Theo de Groot, Gerard Lanjouw, Poul Veneman, Anton van ’t Zand, Arend Guchelaar, Jan Water, Eltjo Siemens, Jan Andeweg, Roelof Kremer en Oost Oostra

Hoe het verder ging
Na de lagere schoolperiode, voorgezet onderwijs in Meppel, de basis bleef het dorp. Wij zaten op gymnastiek, voetballen anderen konden goed zingen. Oppassen, een ‘vri’j uuzie’ bij Berend en Grietje Boverhof of bij Roelof en Corrie Kalter. Samen op vakantie in een tent Harskamp of Doetinchem. Naar de motorcross in de buurt op de bromfiets.

Dansles bij Koob Veneman en daarna de dansavonden bij Wittink er vormde zich een andere vriendengroep. Mede ook door dat wij lid werden van de drumband van Apollo een aantal meiden vormden de eerste majorette groep. Wij kregen verkering en zo ontstond de vriendengroep, Henny Kist, Henk Buld, Geertje Gortemaker, Albert Veld, Emma Mos,
Tieme Eefting, Dineke Blokzijl en Jan Bakker.

Wij bezochten met regelmaat de Apollo uitvoeringen en waren (af en toe) luidruchtig, volgens de toenmalige dirigenten Co Hoogerheide en Casper Olink, ze begonnen niet eerder dan dat wij stil waren. Wij speelden toneel op diezelfde Apollo uitvoeringen met leden van de drumband en majorettes. Henk Mennink, Jennie Mennink, Henny Kist, Roelof Kalter, Geertje Gortemaker, Aly Kroes en Albert Veld en alles onder de bezielende leiding van Koob Veneman.
Pinsterweekenden werden gebruikt om de tent uit te proberen en met de gezinnen kamperen.
Een aantal keren per jaar kwamen we op zaterdagavond/nacht/morgen bij elkaar en luidruchtig bleven wij. Toen wij wat ouder werden deden wij dat op zondagmiddag/avond, geen nachtbrakers meer.
Niet te vergeten het verassingsontbijt voor Emma (50 jaar) in Dickninge, bij de dikke boom, ’s morgensvroeg. Geblinddoekt in de auto ernaartoe. En natuurlijk brood van Buld.
Weekenden weg, door heel Nederland; Schiermonnikoog, Volendam, Arnhem, Beltrum, Ootmarsum, Balk, Odoorn, ga zo maar door.
Om nooit te vergeten de geweldig mooie avonden bij Reinders in Ruinerwold, met Boerenblond waar Henny met veel overgave in meespeelde. Een café waar de tijd had stilgestaan en bij uitstek geschikt voor deze vorm van cabaret. En niet te vergeten de gehaktballen.

Terug in de tijd
Tijdens het bekijken van de diverse fotoboeken, komen de verhalen weer boven, je bent zo weer terug in de tijd. Sommige dingen overkomen je, zonder dat je het afspreekt. Daar werd dan heel soepel op ingespeeld door ons allen. Maar Henny had soms dingen bedacht zonder dat iemand het wist en dat leverde hele leuke momenten op. Hier onder een aantal verhalen die vaak weer ter sprake kwamen en in ons geheugen staan gegrift.

Schiermonnikoog (1996)
Na een mooie bootreis van Lauwersoog naar Schiermonnikoog, moesten wij met de bus naar het dorp, naar ons hotel Zonnneweelde. Tijdens de busreis had Henny haar bontje boven in haar tas gedaan, het leek net een hondje en zo werd het ‘hondje’ ook behandeld, hij werd geaaid en toegesproken. Het was nogal vol in bus en de buschauffeur had nogal wat moeite met onze aandacht voor het beestje en vooral met veel lawaai, maar de overige passagiers vonden het allemaal humor. Het was niet zijn beste dag en toen één van ons weer ging staan, schreeuwde hij, dat die grote rooie (Geertje) moest doorschuiven.

In Zonneweelde speelde zich ook een aardig tafereel af. Henny had een cassettebandje bij zich met muziek van Wijkerkunst waar Emma ook in zong. Henny had het bandje afgeven aan de uitbaatster, met het verzoek het aftedraaien tijdens het borreluurtje van ons. Zogezegd zo gedaan, heel zacht was de muziek hoorbaar en werd steeds luider. Tot dan Emma riep: “Stil eens jongens, dat zingen wij ook. Precies hetzelfde, zo zingen wij het ook”. Ach Emma dat kan niet, muziek van jullie koor wordt hier op Schier niet gedraaid, het moet niet gekker worden. Alom gegniffel, maar Emma had wel gelijk. Om nooit te vergeten.

Boekelo (2008)
Het verblijf in Hotel Bad Boekelo, was aangenaam en hebben de wijde omgeving verkend. Onder andere van Boekelo naar Haaksbergen gegaan met een historische trein en daar het Spoormuseum bezocht. Eenmaal terug in Boekelo kwamen we terecht in een Eetcafé vlak aan het spoor. Na wat biertjes buiten genuttigd te hebben, zijn wij binnen gaan zitten om daarna iets te eten. Binnen was een grote kast met allerlei ouderwetse spelletjes. Onze aandacht ging uit naar ‘Pim Pam Pet’. En na een paar spelen, bedachten wij dat wij wel een kleine competitie konden gaan spelen. Henny was bloed fanatiek en met veel lawaai en lachen trokken wij de aandacht voor de overige bezoekers, die de humor er wel van inzagen. Inmiddels was er afgesproken met de eigenaar, dat de winnaar een bordje zal krijgen met veel soorten ijs. De eigenaar was ook niet gek, hij dacht waarschijnlijk toe maar, dat verdien ik gemakkelijk terug met straks acht etende en drinkende mensen en zo is het gegaan. Toen wij eenmaal terug naar het hotel moesten, was het weer totaal omgeslagen. Er dreigde onweer en het werd aardedonker, we moeten op onze gammele, gehuurde fietsen van het hotel terug. Onderweg kreeg één van ons ook nog een lekke band, maar wij hebben het gehaald, net voor de helse bui losbrak waren wij binnen.

Volendam (2010)
Tijdens ons borreluur, met de onvermijdelijke bitterballen, in Hotel Volendam waar wij verbleven, speelde zicht het volgende af. Na een aantal consumpties werd de stemming heel vrolijk. En uit het niets haalde Henny uit haar tas vier sjerpen die de dames droegen toen ze, meer dan 45 jaar geleden majorettes waren bij de Apollo. Zo kon het gebeuren dat de vier dames, Geertje, Emma, Dineke en Henny met de sjerpen om en vier geleende inpakpapierrollen (i.p.v. majorettestokjes) door de gangen van Hotel Volendam marcheerden, tot grote hilariteit van hun mannen, maar zeker ook van de andere gasten in het hotel.

Hier het bewijs, sjerpen en de rollen inpakpapier

Tot slot
Wij beseffen ons terdege dat het nooit meer wordt zoals het was. Wij zullen Henny missen. In de vriendengroep is een gat geslagen, die niet op te vullen is. Wij doen Henny tekort om niet alles te kunnen verwoorden. Meer dan 55 jaar vriendschap kan je niet in een paar zinnen samenvatten, dat moet je mee hebben gemaakt.
Hieronder een gedeelte uit een gedicht, in het Drents, van Ria Westerhuis, die ons gevoel op een treffende manier verwoord.

Wi’j weet gien woorden
gebaren um oe te verhalen
gien inkt genog
om pennen te vullen
die oe beschrieven kunt

Henk en familie Buld, veel sterkte de komende tijd en dat wij ons Henny herinneren als een vrolijke vriendin en die altijd in was voor een goede grap.

Veel liefs van:
Emma en Tiem Eefting, Dineke en Jan Bakker en Geertje en Albert Veld.


De vriendengroep, tijdens één van de vele uitjes. Hierin de tuin van Kasteel Twickel in Delden.v.l.n.r. Jan Bakker, Dineke Bakker-Blokzijl, Geertje Veld-Gortemaker, Emma Eefting-Mos, Albert Veld, Tieme Eefting, Henny Buld-Kist en Henk Buld

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.